Na Rio hadden Joost en ik ons enorm verheugd op weer een Olympische Spelen (OS). Volgens de IGF (Internationale Golf Federatie) had Joost zich namelijk als veertigste van de zestig spelers geplaatst voor de Spelen in Parijs. Helaas dacht het NOC*NSF daar anders over. Nederland maakt namelijk zijn eigen, strengere kwalificatieregels. Anderhalf jaar na de start van de kwalificatie kwamen ze erachter dat deze niet realistisch waren, en in december 2023 veranderde het NOC*NSF de regels om het golfers‘ makkelijker’ te maken zich te kwalificeren. Goed nieuws, zou je denken. Joost had zich in die eerste periode namelijk al twee keer gekwalificeerd volgens de nieuwe regels. Het NOC*NSF wilde echter niet met terugwerkende kracht werken. Ook waren er nog maar twee toernooien die aan de eisen van het NOC*NSF voldeden (in plaats van de zes die je als golfer mag aanwijzen) en had Joost nog slechts zes maanden (in plaats van twee jaar) om zich te kwalificeren. Dat lukte niet. Niemand op de tour begreep dat je wel gekwalificeerd bent volgens het IOC en de IGF, maar van je eigen land niet mag gaan.
Nu kun je als sporter een wildcard aanvragen en net voor het KLM Open ging Joost daarom naar Papendal voor een gesprek met het NOC*NSF.
Golf heeft een dynamiek die totaal anders is als die van andere sporten. Iedereen zit zo dicht bij elkaar dat zelfs iemand uit de top 250 een toernooi kan winnen. Joost probeert dit al meer dan tien jaar uit te leggen en was enorm blij dat hij eindelijk langs mocht komen op Papendal om dit verder toe te lichten. Helaas was de domper groot dat er nog steeds niet geluisterd werd. De deur werd meteen dichtgegooid om gezeur van andere sporters te voorkomen. Er zitten bij het NOC*NSF mensen die alleen verstand hebben van de traditionele Olympische sporten, maar een stuk minder van de nieuwe sporten, zoals golf. Ook de NGF heeft hier veel steken in laten vallen en er niet veel eerder en hard genoeg achteraan gegaan.
Toen duidelijk werd dat Joost geen wildcard kreeg, hebben we meteen een advocaat in de arm genomen om uit te zoeken of er juridisch fouten zijn gemaakt met de kwalificatie van Joost. Er werd een kort geding in gang gezet, waarna we erachter kwamen dat de inschrijfdeadline voor de Spelen de volgende dag om 17.00 uur was. Er werd een turbo spoedprocedure gepland en wij kregen om 10.00 uur een telefoontje dat we ons om 13.00 uur moesten melden bij de rechtbank in Arnhem. Het NOC*NFS was er aanwezig met maar liefst zeven juristen. Anderhalf uur lang konden Joost, zijn advocaat, de juristen van het NOC*NSF en directeur topsport André Cats hun pleidooi houden. Ik volgde het met zwetende handen vanaf de tweede rij. Een uur later kwam de rechter met de uitspraak: Joost heeft op elk punt gewonnen!
De ontlading was enorm, Joost en ik sprongen een gat in de lucht. Het was goed om te horen dat de NOC*NSF ook echt op elk punt fouten heeft gemaakt. Ze moesten Joost inschrijven, anders kregen zij € 50.000 boete. Helaas was de blijheid voor korte duur en kwamen we uit bij de volgende organisatie die fouten maakte. De plek van Joost bleek al te zijn weggegeven, voor de sluitingsdatum, aan de eerste reserve!! Terwijl we het IOC en IGF een week voor de sluitingsdatum op de hoogte hadden gesteld dat we juridische stappen gingen ondernemen in NL en of ze Joost zijn plek konden vasthouden tot na de uitspraak. Ook moest Joost op internet lezen dat hij reserve stond voor 21 spelers. Pas een dag later is hij via een sms op de hoogte gesteld.
Door fouten van andere is de de Olympische droom van een sporter uiteen gespat. Dit jaar zullen er geen Nederlandse mannen op de eerste tee verschijnen en kunnen wij de eerste week niemand in oranje op de golfbaan aanmoedigen.
We kunnen nog steeds niet geloven dat de OS zo amateuristisch wordt gerund. De bobo’s beschermen hun eigen feestje, daarom hebben ze zoveel lagen en organisaties zodat de sporters die iets willen beginnen tegen oneerlijkheid nooit bij de juiste mensen komen. Iedereen verschuilt zicht achter elkaar. We zijn er achter dat tijdens de OS de sporters helemaal niet het belangrijkste zijn. Ze zijn gewoon opvulling en entertainment voor de sponsoren en de OS kunnen gebruiken voor toerisme en reclame voor het land! Waar is de oude gedachten gebleven dat ze er voor de sporter zijn, of is het altijd al zo geweest?
Het laatste voorbeeld, als Joost toch had mogen gaan, mocht hij niet met de auto naar Parijs maar moest hij de bus pakken. De parkeerplaats moest namelijk leeg blijven zodat de bobo’s daar zelf konden parkeren ipv de sporter de ruimte te geven om daar te komen met al zijn spullen!! Ik kan nog wel even doorgaan met voorbeelden hoe waar onze mond van open viel. Dat zegt genoeg hoe de OS in elkaar zit, toch?!
*Deze blog verscheen eerst in Golfers Magazine*
