Bermuda, bent, Poa Annua, roodzwenk, zoysia. Het zijn waarschijnlijk termen waar je nog nooit van hebt gehoord. In een andere blog schreef ik over de stimp, de snelheid van de greens, en dat die per golfbaan verschilt. Ook vertelde ik toen dat dit te maken heeft met het type gras, daarom vond ik het tijd om me hier verder in te verdiepen.
Je zult er als golfer vast niet aan denken, maar elke baan heeft het gras waar jij op speelt zorgvuldig uitgekozen en afgestemd op het regionale klimaat en de regionale omstandigheden. De verschillende grastypen worden meegenomen bij het ontwerpen van golfbanen over de hele wereld. En elk onderdeel van de baan, zoals de driving range, rough, green en fairway, heeft zijn eigen soort gras. Het gras op de tee en fairway moet bijvoorbeeld snel kunnen groeien als er een plag uit is geslagen. Het gras op de green moet juist heel dicht groeien, zodat je geen kale plekken krijgt als het kort gemaaid is. De rough willen de greenkeepers makkelijk kunnen onderhouden en mag niet te snel groeien. Er komt dus veel kijken bij ‘de grasmat’.
Ook hanteert elk land bepaalde regels voor bestrijdingsmiddelen. In Nederland gelden zeer strenge regels en daarwordt ook veel op gecontroleerd. In het buitenland mogen golfbanen vaak alles gebruiken om bijvoorbeeld een schimmel in de green te bestrijden. Daarom zie je ook veel verschil in de kleuren van gras en is niet elke soort mooi groen.
Alleen in Nederland bestaan er al 140 soorten gras. Greenkeepers doen dan ook veel meer dan alleen maaien. Naar mijn mening worden ze onderschat, vooral in Nederland. Vaak zijn ze dag en nacht bezig om de baan in topconditie te krijgen en houden. Om greenkeeper te kunnen worden, volg je een opleiding waarin ook alle soorten gras aan bod komen. Er zijn zelfs greenkeepers die zijn gekocht door voetbalclubs in de Eredivisie om daar het gras te onderhouden.
Elke golfer heeft zo zijn of haar voorkeur voor het type gras op de green. Joost vindt het bijvoorbeeld fijn om op bermudagras te spelen, omdat de greens dan snel en strak gemaaid kunnen worden. Het gras is hittebestendig en kan goed tegen droogte, waardoor je het vindt op warme plekken zoals Azië, Australië en het zuiden van de Verenigde Staten. Roodzwenkgras vindt Joost daarentegen een stuk lastiger, omdat je op die greens snel beschadigingen ziet en de lijn moeilijker te lezen is. Dit gras zie je veel in Engeland en Schotland.Overigens zie ikzelf geen verschil in grastypen als ik speel. Als ik met Joost op toernooien ben, loop ik natuurlijk altijd aan de zijkant van de fairway. Daar voel en zie ik wel vaak het verschil in rough.
Kijk de volgende keer als je speelt iets meer naar het gras en bedenk dat daar uren van voorbereiding en passie is zit.
